آیا تا به حال در مورد آسیب بنکارت شانه چیزی شنیدهاید؟ این عارضه که اغلب با دررفتگیهای شانه همراه است، میتواند باعث درد، بیثباتی و محدودیت حرکتی در شانه شود. در این مقاله جامع، به بررسی کامل آسیب بنکارت میپردازیم، از علل و علائم آن گرفته تا روشهای تشخیص و درمان. همچنین، اصطلاحات پزشکی کلیدی را تعریف خواهیم کرد تا درک شما از این عارضه بهتر شود. اگر شما هم با درد شانه دست و پنجه نرم میکنید یا به دنبال اطلاعات بیشتری در این زمینه هستید، تا انتهای این مطلب با ما همراه باشید.
آسیب بنکارت شانه چیست؟
آسیب بنکارت به پارگی در لابروم (غضروف حلقوی اطراف مفصل شانه) اطلاق میشود. این آسیب معمولاً در قسمت تحتانی لابروم و در ناحیه اسکاپولا (کتف) رخ میدهد. آسیب بنکارت اغلب با دررفتگیهای شانه همراه است و میتواند موجب درد، بیثباتی و محدودیت حرکتی در شانه شود.
در ادامه، با بررسی دقیق این آسیب، روشهای تشخیص و درمان آن آشنا خواهیم شد.
نکته کلیدی:
آسیب بنکارت معمولاً با آسیبی دیگر به نام هیل ساکس همراه است. هیل ساکس آسیبی است که در قسمت سر استخوان بازو (هومروس) به وجود میآید. در بعضی موارد، این آسیب با نیمهدررفتگی قدامی مفصل شانه نیز همزمان مشاهده میشود. نیمه دررفتگی (سابلوکساسیون) به وضعیتی اطلاق میشود که سر استخوان بازو به طور کامل از حفره مفصل خارج نمیشود، بلکه تا حدی جابجا میشود.
مفصل شانه و نقش لابروم در ثبات آن:
مفصل شانه یک مفصل گوی و کاسهای است که پایداری آن بهطور عمده توسط ساختارهای نرم اطراف مفصل تأمین میشود. یکی از این ساختارهای مهم، لابروم است که با ایجاد یک لبه عمیقتر در حفره مفصل شانه (گلنوئید)، به پایداری سر استخوان بازو کمک میکند. علاوه بر این، عضلات اطراف شانه و کپسول مفصلی نقش مهمی در پایداری این مفصل دارند.
مکانیسم ایجاد آسیب بنکارت:
آسیب لابروم و در نتیجه آسیب بنکارت میتواند به دو شکل مختلف ایجاد شود:
- آسیب تروماتیک و حاد: این نوع آسیب معمولاً در اثر ضربه مستقیم به شانه یا چرخش ناگهانی آن ایجاد میشود.
- آسیب مزمن: این نوع آسیب در اثر فشارهای تکراری و نیروهای برشی که به مفصل شانه وارد میشود، به مرور زمان ایجاد میگردد و بیشتر در افراد مسن دیده میشود.
چه کسانی بیشتر در معرض آسیب بنکارت هستند؟
افرادی که مفاصل ناپایدار دارند یا فعالیتهایی انجام میدهند که فشار زیادی به مفصل شانه وارد میکند (مثلاً ورزشکاران) بیشتر در معرض آسیب بنکارت هستند. بهطور کلی، هر عاملی که باعث بیثباتی مفصل شانه شود، میتواند خطر پارگی لابروم و آسیب بنکارت را افزایش دهد.
بیثباتی مفصل شانه به حالتی گفته میشود که مفصل به راحتی از جای خود خارج شده یا احساس شل بودن بیش از حد داشته باشد.
انواع آسیب بنکارت:
آسیب بنکارت ممکن است در اشکال مختلفی رخ دهد:
- بنکارت کلاسیک: پارگی لابروم در قسمت تحتانی مفصل شانه.
- بنکارت معکوس: پارگی لابروم در قسمت خلفی مفصل شانه (این نوع آسیب بیشتر در دررفتگیهای خلفی شانه مشاهده میشود).
- بنکارت استخوانی: پارگی لابروم همراه با شکستگی قسمت تحتانی حفره گلنوئید. گلنوئید حفرهای در استخوان کتف است که سر استخوان بازو در آن قرار میگیرد.
علائم آسیب بنکارت:
علائم آسیب بنکارت ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- درد در شانه، به خصوص هنگام حرکت (به عنوان مثال، بردن دست به پشت)
- احساس بیثباتی در مفصل شانه
- ضعف در مفصل شانه
- عدم توانایی در تعیین دقیق محل درد
تشخیص آسیب بنکارت:
تشخیص آسیب بنکارت معمولاً بر اساس معاینات بالینی و استفاده از تستهای تصویربرداری انجام میشود.
تستهای بالینی:
- معاینه دقیق شانه برای بررسی بیثباتی و محدودیت حرکتی
- بررسی تاریخچه دررفتگی شانه
تستهای ارزیابی عملکرد شانه:
- تست WOSI: ارزیابی میزان بیثباتی شانه بر اساس احساسات بیمار.
- تست Walch Duplay: ارزیابی میزان ثبات، درد و بهبود عملکرد شانه.
- تست The instability shoulder index score: ارزیابی موفقیت جراحی آرتروسکوپی بنکارت.
- تست هاوکینز: ارزیابی احتمال وجود آسیب بنکارت بر اساس درد در زوایای خاص شانه.
تستهای تصویربرداری:
- MRI با تزریق: دقیقترین روش برای تشخیص آسیب بنکارت است. در این روش، ماده حاجب به داخل مفصل تزریق میشود تا وضوح تصویر بهبود یابد.
تشخیصهای افتراقی:
آسیب بنکارت ممکن است با سایر عارضههای شانه اشتباه گرفته شود. به همین دلیل، پزشک باید تشخیص افتراقی بین آسیب بنکارت و موارد زیر را در نظر بگیرد:
- سندروم ایمپینجمنت: وضعیتی که در آن تاندونهای عضلات چرخاننده شانه به دلیل کمبود فضای مفصلی تحت فشار قرار میگیرند.
- آسیب اسلپ: نوعی پارگی در لابروم فوقانی مفصل شانه است که اغلب به عنوان پارگی لابروم فوقانی قدامی به خلفی شناخته میشود.
- پارگی عضلات کلاهک گرداننده شانه: پارگی تاندونهای عضلات چرخاننده شانه که موجب درد و محدودیت حرکتی میشود.
روشهای درمان آسیب بنکارت:
روشهای درمان آسیب بنکارت بسته به شدت آسیب و شرایط بیمار متفاوت است. درمانها به طور کلی به دو دسته غیرجراحی و جراحی تقسیم میشوند.
درمان غیر جراحی (توانبخشی):
- فیزیوتراپی با هدف:
- کاهش درد و التهاب
- تقویت عضلات شانه
- بهبود دامنه حرکتی
- کنترل بیثباتی شانه
- بهبود عملکرد عصبی-عضلانی
- استفاده از تکنیکهای مختلف مانند:
- اولتراسوند و شورت ویو دیاترمی برای درمان التهاب
- لیزر کم توان و پرتوان برای کاهش درد
- ماساژ و مایوفاشیال ریلیز برای کاهش تنش عضلانی
- تیپینگ و مگنتتراپی
درمان جراحی:
در صورتی که درمانهای غیرجراحی موثر نباشد یا آسیب بنکارت شدید باشد، جراحی توصیه میشود. جراحی معمولاً به صورت آرتروسکوپی انجام میشود. این نوع جراحی کمتهاجمی است و از طریق برشهای کوچک و با استفاده از ابزار مخصوص انجام میشود.
هدف اصلی جراحی: ترمیم لابروم پارهشده و بازگرداندن پایداری مفصل شانه است.
انیمیشن جراحی بنکارت:
اهمیت مراجعه به متخصص:
اگر دچار دررفتگی مکرر شانه هستید، حتماً باید به یک جراح ارتوپد متخصص در مشکلات شانه مراجعه کنید. جراح ارتوپد میتواند با انجام معاینات دقیق و استفاده از تستهای تصویربرداری مناسب، بهترین روش درمانی را برای شما انتخاب کند.
سخن آخر:
آسیب بنکارت یکی از آسیبهای شایع مفصل شانه است که میتواند باعث درد و محدودیت حرکتی شود. با تشخیص زودهنگام و درمان مناسب، میتوان عوارض این آسیب را به حداقل رساند و بهبودی کامل را به دست آورد.
